emre ile hayata hoşgeldiniz...
22/4/2007
-
işte o gün seni özlemeyecegim..!
Bu günde bir o kadar yanlızlaştım sevginle..Bana sarılan yoktu , benim nefesimle nefes alan yoktu, bi gülüşüme hasret olan yoktu, gözlerinde ben yoktum şimdi..Ama biliyor musun ortak oynuyoruz biz bu rolleri, sen yokken ben yokum .. Senin sevgin yokken ben seni daha az ,daha az sevmeye başlıyorum!
Sonumuz yine yaklaşıyor biliyorum ..Bu sefer ben trende bi yolcuyum olup olanlara sadece bakıyorum.Tren ne kadar hızlıysa bende o kadar hızlıyım, tren nerede duruyorsa ben orada duruyorum...Sanırım eski ben, o treni çeken bendim... Güçsüzlükten mi güçlülükten mi şimdi yolcuyum bilmiyorum .
Sürekli ama sürekli daha az acı nasıl çekerim bunu bilmek için yollar arıyorum..Sevmek acı cekmek midirr?Sevmek acı çekmekse bu nasıl bir sevgidir? Sorguluyorum ama bazen sorgulamak yetmiyor biliyor musun..
Gerçek nedir ...Gerçek sanırım eski sevişimizdir birbirimizi ..PEki ya şimdi..Bi o kadar bi okadar soğuk ..Sözcükler bile hiç bu kadar saflığını yitirmemişti..
Gitmek nedir bilir misin ? Arkanda hayatlar bırakıp gitmek eline torbanda hüznü öslemi alıp gitmek. Bazen sırf zorunda olduğundan torbanı almadan gitmek..Şimdi ben gidiyorum. Umarsız, tutarsız, kaçarak gidiyorum.Niye gidiyorum biliyor musun? Sevginin soğukluğuyla bu yaz gününde burada donup kalmamak için ..Belkide sırf gözlerinde şimdi beni görmeme korkusu var olduğu için gidiyorumm..Bİlmiyorum...
Yolumda martılar çıkacak benim martılara simitler vaat etmekle kalmayıp ,kocaman bi simidi onlarla paylaşacağım..Denizin dibi ne kadar bulanıkta olsa TEK BAŞIMA denizde bir balık görürüm diye umud edeceğim ,otobüsüm geçerken tarlalarda ne için çabalayanlara bakacağım ..Her durakta yanıma almadığım özlem torbasını göreceğim, kim bilir başkalarının üstüne hayaller kuracağım..
... Gideceğim ..Arkama bile bakmadan gideceğim..Dur bile demiyceksin bana. Beni yine tek başıma bırakacaksın..BİLİYORUm!Bu yüzden özlem torbamı sana bırakıyorum! Birgün olur da özlersin beni parmakların koşar telefona, işte o gün telefonun başında senin için bekleyen biri olmayacak burada! İşte o gün artık ben seni özlemeyeceğim ...
|
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
6
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
25/2/2007
-
yetişkinliğimden istifa ediyorum...!
bu belge ile resmi olarak yetişkinlikten istifa ettiğimi bildiriyorum. tekrar 8 yaşın tum sorumluluklarını kabul etmeye hazırım..
yagmur sonrası, camurlu sularda tahta parçası yuzdurmek, kayalarda yurumek ıstıyorum..
cıkolatanın paradan daha iyi oldugunu çünkü daha tatlı ve yenilebilir oldugunu dusunmek istiyorum..
sıcak bir yaz gununde bir meşe agacının golgesınde oturup arkadaslarımda lımonata satmak istiyorum..
hayatın daha basit oldugu zamana donmek ıstıyorum...
butun bildigin, renler,carpım tablosu ve nınnıler ama bukadar az bilmek seni rahatsız etmiyor cunku, seni uzecek veya kızdıracak seylerden tamamemn bıhabersin..
dunyanın adil oldugunu herkesın ıyı ve dusrut oldugunu dusunmek ıstıyorum..
herseyın mumkun olduguna ınanmak ıstıyorum....
yasamın karmasıklıgını unutup yenıden kucuk seylerden fazlasıyla heyecanlanmak, zevk almak ıstıyorum..
tekrar basit yaşamak istiyorum....
gunumun, bılgısayar arızaları kagıt yıgınları uzuvu haberler bankada para olmadan ay sonunu getırme kaygıları , doktor fatuaları, dedıkodu, hastalık ve sevdıklerın kaybedılmesınden ıbaret olmasını ıstıyorum..
aşkın varlıgını( daha dogrusu yalan oldugunu) bılmek dahı ıstemıyorum...
gulumseme, kucaklasma tatlı bır soz, dogruluk, adalet, barış, ruyalar hayaller ve kardan adam yapmanın gucune ınanmak ıstıyorum...
işte cek defterim ve arabanın anahtarları kredı kartlarının ekstremleri, gelır blgelerım.. resmı olarak yetişkınlıkten ıstıfa edıyorum..
eger bu konuda benimle daha fazla konuşmak istiyorsanız önce beni yakalamanız lazım, çünküüüü ebeee elim sende...
|
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
4
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
22/2/2007
-
yaşam gerçekten birdefalık...!
Saatler vardi bir zamanlar, kurulmadigi zamanlar dururdu. Onlari kurmanin da bir saati vardi. Icindeki zemberegin gucu kadardi zamanlari cunku. Durmus bir saatin ayarini yapmak icinse bir baska saate ihtiyac duyulurdu kesinlikle. Saatiniz kac diye sorulur ve yaklasik bir zamanlamayla ayar yapilirdi. Saniyeler cok onemli degildi belki de o zamanlar. Hatta daha onceleri, gunes saatleri gunesin batmasindan sonra hicbir sey ifade etmezdi. Yasam da durmazdi elbette.
.
Saatci gibi girdik konuya ama, saatler gunleri, gunler haftalari, haftalar aylari, aylar da yillari kovaliyor sonunda. Bir ortalamasi yok omrun. Hep ilerliyor ve ona ayak uyduramayan da ayarlanamiyor bir daha. Yaz oncesi saatlerimizi ileri aliyor, sonbahara girerken de geri cekiyoruz. Hangi saatin eski ve dogru saat oldugunu bilemiyoruz artik. Ama su var ki, bu durum hep beRaber hareket edebilecegimizi gosteriyor. Kimse bunu tartismiyor. Tartismadigimiz bir “saat ayari” konumuz var demek ki!
Cok onemli isler beceren canlilar var hayatimizda. 50’li yillarin sonunda uzaya gonderilen bir maymun ve bir kopek. Gozden cikarilmis canlilar olarak, gelecekteki yasamimiza damgalarini vurdular. Sonra “Yuzbasi Gagarin” onlarin actigi yolda uzaya cikti guvenle. Ilk insandi o uzaya giden. Tarihe insanlik adina bir centik atilirken, bu ugurda hâlâ uzayin boslugunda dolanan hayvanlar unutulmadi ama. Onlar bir defalik yasamlarini bosa harcamadilar boylece.
Saatlerin guguklarina neden kuslar konmustur bilir misiniz? Cunku onlar gunesin bekcisidirler. Kisacik omurleri, hep gunesin dogusunu ve batisini beklemekle gecer. Hep gunesin bol oldugu yerlere giderler toplu olarak. Sicagi ve aydinligi severler bir defalik yasamlarinda. “Mutlu Prens”leri bekleyen kuslar pek azdir gercek yasamda. Birlikte ve sirayla liderlik gorevini ustlenerek ucarlar yol boyu. Gunese dogru gocerken, insanlar onlara zarar vermedigi surece, bir defalik yasamlarinin belki de en yorucu ve uzun yolculugunu yaparlar.
Incecik bilekleri, zarif boyunlari, endiseli gozleri, ipek bir ortuyu andiran tenleri ve bir o kadar da guclu bedenleriyle yasamimizda yer alir atlarimiz. Simartilmis ve bazen cabuk kaybedilebilen bir defalik hayat. Tanri’nin sanki hic durmamacasina kosabilmeyi vaat ettigi bir canli. Binlerce yildir insani insana ulastiran sadik ve guvenilir dost. Ama bazen de, insanin vefasizliginin “yilkisi” olan atlarimiz. Bir defalik yasamlarinda bizi sadece olumleriyle uzebilen guzellik.
Ama en onemliler, anamiz, babamiz, esimiz, cocuklarimiz ve dostlarimiz, bu bir defalik yasamda. Dondurulamayan, simsicak birlikte paylasilan hayatlar. Saatler hep calisacak, ust uste eklenen anlar gecip gidecek, ama birlikte yasanan zamanlar cok degerli olacak. Cunku, yasam gercekten bir defalik!
|
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
4
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
11/2/2007
-
sustum ve bekledim...!
kendimi bildim bileli bekledim ben, buyumeyi bekledim ; birsey olmadı. sevmeyi sevilmeyi bekledim..birsey olmadı. birilerini bekledim: kimi geldi, kimi gelmedi.. yine birsey olmadı.. oysa ben birsey olmasını bekledim hep.. ve buna aracı olabılecek herhangi birini , birseyi...
simdi yazı bekliyorum; yaz gelecek , kısı bekleyecegim.. herkes bekletiyor beni: doktor bekletiyor, banka bekletiyor, cayın demi bekletiyor, otobusler bekletiyor. hergun bıkıp usanmadan bekledıgım otobusler, bırgun gelıp gec kaldıgımda benı beklemıyor kı .. arkasına bıle bakmadan yoluna devam edıyort ben varım yada yokum onun ıcın farketmez ki, bır yolcu eksık, bır yolcu fazla. gunu geceye bagladım, geceyı gune duslerımı bıle bekledım bu gecemi acaba.? uyusam gorurmuyum..? yarınları bu yuzden sevdim: ama gordum ki bugun aslında dündü...
Yarının da bugünden farkı olmayacaksa beklemiyorum ben artık.
------------
|
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
3
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
10/2/2007
-
bu gece bir fedakarlık gecesinin başlangıcı....
acıkcası daha bugunun tarihini bile bilmiyorum, bakmaya bile üşendim.. bu gece hayatımın, ilmimin ve din felsefemin adına yaptıgım en onemlı en mutehas fedakarlıgına başladım.... |
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
1
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
8/2/2007
-
Kimdim Ben...!
Şimdi sorsalar bana, kimdir yalnız insan, nedir ayrılık diye.. hafif bir tebessüm ederim önce;
Her giden aynı gitmiyor ne yazık ki. Her yolcu eden de aynı olmuyor. Sarılıp ağlayacağım hatıraların bile hatrı yok artık.
Sonbahar başladı şehrimde.
Her şey bildiğin gibi... Yalnızlıkla baş etmeyi öğrenebilen yok.
yalnızlıgım hele şöyle bir yanıma gelip otur.. anlat hele neler aldın benden. memnunmusun hayatından..
....
Bende ne değişti.. kim bu yabancı? Ben kimdim, nasıl bir hayatım vardı, nasıl yaşardım, kimlerle vakit geçirir, nelerden mutlu olurdum. Neydi beni hayata bağlayan nedenler, kimlerdi tüm zamanlarımı dolduranlar ki şimdi bu kadar yalnızım, yapayalnız.. Beynimde sürekli dans eden o karabasan düşünceler, huzursuz rûyalar hepsi sanamı ait ey yalnızlıgım... |
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
2
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
8/2/2007
-
yalnızlıgın canımızı acıttıgı vakıtler...
aksam yemegini yalniz basina yerken birden anlatmak, paylasmak istedigin binlerce cumle oldugunu ve bu cumlelerin bogazina dizildigini anladigin an...
*hastalandiginizda bir tas corba pisireniniz yoksa, ameliyata girerken cuzdaninizi hastabakiciya birakip hakkini helal et diyorsaniz yalnizligi iliklerinize kadar hissedebilirsiniz.
*arkadaslarla icmek varken, yanliz basina bilgisayarin basinda ictigin an
*iceriden nefis yemek kokularinin gelmedigi, hosgeldin oglum/kizim/sevgilim/arkadasim seklinde karsilanmadigin, bir eve adim attiginda.
*the doorsdan people are strange sarkisi dinlerken sarkinin sozlerinin kendinize ne kadar uydugunu anladiginiz anlar.
*yolda hicbiryere yetisme geregi olmadan yururken, birden yavas yavas yagmur baslar. kisi aliskanlik olarak adimlarini hizlandirir. sonra hatirlar ki nasilsa gorecek, seni umursayan, sirilsIklam olmus olmana uzulecek, seni seven biri yok. adimlari tekrar yavaslatir, evine yalniz basina aksam yemegini yemek uzere en uzun yoldan doner.
*gozlerinizden yas duserken kendi mendilinizi kendiniz aldiginiz an.
*etrafinizi deli gibi dagitmaniza ragmen kimselerin size laf soylemedigi, kimselerin o daginiklarinizi toplamadigi anlar.daginik olmak ho$ ama, bu noktada anla$ilan yalnizlik en az o e$yalar kadar dagitir, toparlanamaz hale getirir insani.
*sevdigin sarkiyi senin kadar sevebilecek hickimsenin yaninda olmadigi an.
*digerlerinden olmadigin, biraz daha farkli oldugun icin arkadaslarinin seni terkettigini anladigin anlar...
*evde saskin bi vaziyette salya sumuk aglarken uzun uzun kimi arasam diye dusundugunuz ve isteginiz gibi bi isim bulamadiginiz zamanlar
*istiklalde yalniz basiniza yurudugunuz zaman
*is donusu kapiyi anahtarla acip karanlik eve girdiginizde "ben geldim" diyecek kimse olmadiginda.
hatta daha beteri, kimse olmadigini bile bile "ben geldim ulan evim, nasil gecti gunun beyav" dediginizde.
evle, bilgisayarla, televizyonla, puzzle'la, muzikle, mutfak penceresiyle, otla bokla yuksek sesle konustugunuzda.
*gece cok gec olmus sanip yatarken saatin daha 12 bile olmadigi anlasilan ve kendi kendine gulerek "tavuk gibi erken mi yatacaksin" denilen an.
*elektriklerin kesildigi gecelerde daha net hissedilir. ne tv ne de bilgisayar oldugundan minderle ya da kolonya sisesi ile konusulan anlardir.
*bir bayram sabahi, ailece yasayan karsi komsunuzun sizin yalnizliginiza care olsun diye 'istersen gel beraber kahvalti yapalim' cagrisini duydugunuz an
*hastayken, nane-limon yapacak, atesinize bakacak, uzerinizi ortecek ve sefkat gosterecek kimsenin olmadigi anlar.
*heves edip aldiginiz tum yiyeceklerin en kucuk boy olmalarina ragmen bitmeden bayatlayip atildigi anlardir.
yiyecegi cope dokerken basinizi kaldirip gozlerinizi kisip, dersiniz: iste bu an o an, anladim..
|
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
3
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
5/2/2007
-
KaL BiRaZ DaHa...
Kac mavi yasak yasadik seninle,
kac deli gece...
Düsünse, dolunay bile utanir,
yildizlar cildirir, aglar sari laleler,
Ben, seni iste öyle bir gecede sevdim, hesapsiz, kitapsiz.
Ve düslerim...
Düslerim sinirsizdi alabildigine
Duygularim sabirsiz.
Bir cocuk kadar günahsizzz.
Sahi, sen de sevebilir misin beni
seni sevdigim kadar,
dokunabilir misin yüregime?
Bak, orada sen varsin...........
Mutluluk nedir? diye sorsalar
Sen derim alabildigine, Yalniz sen.
Sesin, gözlerin, ellerin sonra,
titreyen dudaklarin ve arzun cekingen
Sen, benim her seyimsin.
Sensiz neye benzer bu ay, bu günes?
Cicekler acarmi sen olmasan,
Martilar ucusur mu ciglik cigliga?
Sonra, kim aydinlatir benim gecemi,
Günümü kim paylasirr?
Kim sorar derdimi,
Ben neye sevinirim,
Kimle gülerim?
Kal biraz daha...
Beraber büyüttük sevinclerimizi,
Beraber ögrendik yasama direnmeyi
Sevmeyi beraber ögrendik.
Bak, günesler dogdu üzerimize
Yolumuza begonyalar serildi.
Aglamak bu kadar kolay miydi,
Ve güzel miydi gülmek kadar?
Herkese seni anlatmak istiyorum
Seni söylemek $iir $iir.
Her dizede sen olmalisin,
adin olmali ciglik ciglik.......
içimi isitan sen, tam suramda;ilik ilik,
sen olmalisin kipir kipir yüregimde...
Sevdan olmali deli dolu
Ve cigligin, cilginligin olmali.
Ben seni sevmeyi seviyorum
Ve seni özlemeyi.
Bu bir itiraftir.......
Askin yoksa ben de yokum
Yetim düslerimin,
kimsesizligi kusatir benligimi
Hüzünler yagar gecelerime.
Ben, bir garip ben olurum,
Sigamam odalara,
tas duvarlar üzerime üzerime gelir.
Ruhum durmaz bedenimde,
hücrelerim yasamaz.
Kurumus dallara döner yüregim,
susuz cöllere...
Gece böyle bitemez, ben ölürüm,
Ölürüm gitme, kal biraz daha...
KAL BiRAZ DAHA...
|
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
2
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
5/2/2007
-
karışma bana ne olur...!
Gel benim kadim dostum... Gel cefakâr arkadaşım!..Yine aldım seni elime işte... Her şeyime şahit sensin.Hüznüme, sevincime gözyaşıma,sevdama... Bir sana dökerim içimi, bir de gecelere... Ben sana yüklenirim, sen satırlara... Gel sırdaşım dertleşmek zamanı şimdi... Herkes uykuda....
Ne kadar özlemişim bu sessizliği... Ne kadar özlemişim kendimle başbaşa kalmayı..."Uykuları uyuttum" ben de bu gece... Uykuları unuttum sen aklıma gelince...
Hayallerimle arkadaş oldum yine... Deniz kenarında bir banka oturdum, güneşin batışını izledim sessizce... Deniz havasını çektim derin derin içime... Sonra kırlarda dolaştım, çiçekler topladım, doğayı kokladım, şarkılar söyledim, taş sektirdim denizde... Kumsalda yürüdüm saatlerce...
Bunların hiç biri senin yüreğine tutunmak kadar mutlu etmedi beni... Yoksa bu da mı bir hayaldi?
Yüreğinin Kaf Dağı'na konan bir Anka Kuşu olmak... Sendeki hazineleri keşfetmek, yaralarını sarmak, arkadaş olmak, sırdaş olmak, herşey olmak...
Hayalin sınırı yok be gülüm!... Hayallerle gerçekler arasında gittim geldim hep. Ben gerçekleri kabullenip, hayallerle yaşamayı seçtim...Gerçekler öldürdü beni, hayaller yaşattı...Hayallerimle direndim hayata...Kimseleri sokmadım bu küçük dünyama... Sadece ben vardım orda, bir de sevdan!... Sevdan terketmedi beni, sevdam terketmeyecek seni... Her şey hayal olsa da bu dünyamda tek gerçek bu, unutma e mi?
Sabah oluyor..."En militan uykular" hücum etmese de gözlerime, uyumaya çalışmalıyım, belki gönlüme de sabah olur diye...
|
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
2
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
5/2/2007
-
ben gidersem...!
Şimdi çıkacağım bu kapıdan seni ardımda bırakacağım.Her zaman ıkına sıkına gittiğim terminale gideceğim koşar adım.Tüm yollara dinamitler yerleştirip her geçişimde patlatacağım.Dönülecek yol kalmayacak sana çıkmayacak artık yollar.Gurursuzca sana her gelişime şahitlik etmeyecek hiç kimse.Kimse acıyarak bakmayacak yüzüme
Gidiyorum,arkamdan su dökemeyeceksin
Ve ben dönmeyeceğim bir daha
Ardımdan gözyaşlarıma bahane yağmurlar yağmayacak
Senin şehrin sıcak
Biliyorum Sevgili biliyorum
Yolum açık olmayacak
Hoşça kal bulup bulup yitirdiğim sevgili
Hoşça kal yüreğimdeki deli esinti
Hoşçakal zorlu sevdam
Sensizlik kolay olmayacak…..
|
Ziyaretci sayımız:
Yorum (
3
) :: Yorum yaz! :: Bağlantı
|
|
|
|
Hakkımda
yalnız üzerine ne varsa, sanki hep benimle beraberdi.. yalnızlık gitmemeye adeta yemin etmiş gibiydi.. |
|
